Nedoverbakke

I dag er det laurdag 14. april. Om nokre timar går flyet mitt til Svalbard, der eg saman med resten av klassa mi skal tilbringe dei fjorten neste dagane – elleve av dei på tur. Det er òg på dagen ein månad til eg skulle ha stått på Nordkapp, pakka og klar for å ta fatt på den lange turen sørover til Lindesnes fyr. Diverre vert det ikkje slik..

Eg har dei siste fire-fem månadane jobba med dette prosjektet nesten kvar dag, og alt i frå sponsorarbeid, til rutelegging, proviantering og pakkeliste har eg grundig planlagt. I tillegg til dette har eg vitja både lege og tannlege for å unngå unødige overraskingar undervegs, og då eg denne veka var til legen for å få svar på ein MR-undersøkjing av knea mine fekk eg denne leie beskjeden:
”Det er påvist rifter i menisken i begge kne, små nok til at eg førebels kan avvente operasjon, men likefullt for store til at det vil vere forsvarleg å gå 250mil til fots i ulendt terreng.”

Beskjeden kom ganske uventa, og etter å no ha nytta dei siste tre døgera til å vurdere om eg skulle skrinnleggje planane, eller om eg ville forsøke å gjennomføre trass i legen sine råd, har eg altså bestemt meg for å lytte til gode råd og droppe turen. Eg må berre beklage til alle som har støtta og hjulpe meg, sponsorar, vener og familie, men eg ser det slik at eg trass alt berre er 20 år gamal og knea mine skal halde i enno mange år. Hadde eg vore 40 ville eg kanskje ha latt eventyrlysta få råde, men eg har her latt fornufta overstyre viljen til å gå, og er i god tru om at det vil løne seg på sikt.

Eg nytta gårsdagen til å varsle familie og sponsorar om nyhenda, og her har det berre vore god støtte og stor hjelpsemd å hauste. I tillegg har eg starta å finne alternative løysingar for å framleis kunne nytte mykje av sommarfria ute i det fri, og slik det no ser ut vil eg nytte heile juli månad i Rondane som dreng på Bjørnhollia turistforeningshytte. Her vil eg få mykje tid til turar rundt om i nasjonalparken, og samstundes kunne få arbeida litt og med det spart opp nokre kroner til studiestart i august. Litt vandring i Sunnmørsfjella og på Finnmarksvidda skal nok òg kunne prioriterast, så eg vonar at eg kan klare å få mange gode sommarminner trass i endringa som no har hendt!

Eg reiser som sagt til Svalbard i dag, og trass i skuffelsen som framleis sit godt i kroppen gler eg meg til fantastiske dagar på vandring i isbjørnens rike. Sekken er ferdigpakka, kroppen er klar og rifla er pussa. Med klassemottoa ”På de villeste veier”, og ”Det nytter ikke stresse” skal vi i Arktis-klassa innta Svalbard og gjere det vi gjer best: Nyte villmarka!

(Bileta er frå påskehøgtida som vart nytta hjå mor i Tromsø og i Langfjordbotn hjå Arne Karlstrøm)

This slideshow requires JavaScript.

Tida går og mai månad nærmar seg. Eg har dei siste vekene nytta tida til ruteplanlegging, litt sponsorarbeid og ikkje minst starta arbeidet med å planlegge provianten for mine 84 døger på tur. I tillegg har eg vore fem dagar på viddetur med skuleklassa mi samt hjulpe til med å sende 119 hundespann ut på tur under starten på Finnmarksløpet 2012!

Etter å, i sju månader, ha vore næraste nabo til ein hundegard med kring 70 alaska huskyar, der 15 av dei er blant verdas beste trekkhundar, hatt  hundekøyring som valfag i halvannan månad og arbeidd ei veke på kennelen til regjerande verdsmeister i 8-spann, så har eg vorte litt småhekta på hundekøyring. Det er etter mitt syn ein fantastisk idrett, der tradisjon, friluftsliv, dyrestell og konkurranse vert kombinert på ein fantastisk måte. Eg har fått stor respekt for dei menneska som driv på med dette, og det var dermed ei stor oppleving å få delta på starten av Finnmarksløpet 2012, verdas tredje lengste- og verdas nordlegaste hundesledeløp. Elevane i hundekøyringsklassa, samt nokre elevar frå Jakt og Fiske-klassa her på Øytun var med som frivillige og har heile veka arbeidd natt og dag på ymse sjekkpunkt rundt om i løypa – nokre er faktisk enno der ute og bidreg, over ei veke etter starten! I tillegg til desse fekk eg og elleve andre elevar hjelpe til med å føre spanna fram til start, og det var verkeleg ei stor oppleving å gå der og føle folkehavet, hundespanna, førarane og stemninga frå nært hald!

Starten var førre laurdag, og måndagen etter reiste vi i Arktisklassa med buss til bygda Miron, der vi spente på oss skia og vandra nordover på den, tilsynelatande, endelause vidda. Etter to dagar på tur var vi komne til eit fjellområde der vi fekk ein dag i basecamp for å nyte det vida har å by på. Nokre isfiska, andre jakta og dei sprekaste gjekk på topptur i solskinet. Det var ein fantasisk dag, der eg var blant dei som nytta tida til å teste fiskelukka. Denne var likevel meir eller mindre ikkjeeksisterande for min del, medan kamerat Øistein fekk ei fin røye og eit titals småpiltar. Eg klaga midlertidig ikkje, for med to felte ryper frå dagen før, fantastisk påskevèr og ein gnistrande nordlyshimmel den påfallande kvelden var livet i villmarka fantastisk å leve! Dag fire vende vi snuten heimover, og med 15km vandring og motvind i det eg sjølv vil klasifisere som veldig sterk styrke, vart det ein kontrastfylt tur til dagen før. Siste dag toppa det seg med plussgrader då vi vandra den siste biten tilbake til sivilisasjonen, så ein kan trygt seie at finnmarksvidda har mykje å by på!

I forhold til planlegginga av sommarturen min har eg no ferdigstilt ein detaljert turplan, etter sterk inspirasjon frå planen Håvard Storås laga til sin NPL-tur i fjor sommar. Av anna nytt har eg fått med Din Sport i Førde med som sponsor, og takkar stort for teltet og soveposen av merket Ferrino som dei har støtta meg med! No er det proviantplanlegginga som er i fokus, og vonaleg vil dette vere i boks innan påskeferien tek til.. Tida vil vise!

Til sist vil eg nytte høvet til å gratulere min gode romkamerat Torstein Misje med sine 20 fylte år i dag! Han har vorte ein fantasisk god ven av meg i løpet av dette skuleåret, og medan han i skrivande stund er på topptur i Lyngsalpane, gjer vi her på Øytun klart for ein storslått feiring i kveld! Gratulerer!

This slideshow requires JavaScript.

God kveld der ute! Det er halvanna veke sida førre oppdatering, noko som òg medfører at turstart er halvannen veke nærare og eg bør difor ha kome halvanna veke lenger ut i planlegginga. Vel, det er eg!

Det var fangsttur førre veke for klassa mi her på Øytun, men då eg vakna måndags morgon kjende eg at eg ikkje var heilt i form. Med påfølgjande oppkast og anna ymse måtte eg med det droppe turplanane, og i staden nytte fire døger på skuletunet saman med eit dusin andre pasientar som òg var heimeverande frå deira klasseturar.. Utruleg keisamt var det, for denne turen var blant årets høgdepunkt, men sjukdomen er vanskeleg å råde over og eg fekk dermed ei roleg veke som i hovudsak vart nytta til avslapping, og turplanlegging. Eg fekk endeleg jobba meir med rutevalet, som vart noko endra. Eg har no ein detaljert plan A, og ein grovskissa plan B klar, og kvifor ein av desse eg vil nytte veit eg ikkje før tett før turstart då eg veit korleis snøforholda er. Plan A er i alle høve å gå lenger vest enn først planlagt, slik at eg går innom Alta og derifrå kryssar over til Reisadalen. På dette viset vil eg vere nærare bilveg for å kunne ha denne i bakhand om eg kjem over ei flaumstor elv som ikkje let seg krysse. Plan B er å gå lenger aust mot Masi slik som tidlegare er planlagt, då dette gir meir viddelandskap, lågare fjell og færre dalføre, noko som dermed gir eit enklare terreng å vandre i. Ruta lenger sør har eg grovplanlagt, og denne vil detaljplanlegast undervegs..
Då eg var sjuk fekk eg òg levert ullundertøy frå Aclima og sko frå Alfa, noko som hjalp på humøret til ein litt småtrist og heimeverande pasient. Eg takkar igjen stort for god service og hjelp av desse to, og eg ser veldig fram til å nytte norsk kvalitetsbekledning og –fottøy på mine mil sørover!

Helga som har gått (24.-26. feb) var vinterferie for oss på Øytun, og då vart eg invitert med på fjelltur av far min. Turlengtande som eg var sa eg naturleg nok ja, og vi to fekk tre fantastiske(!!) dagar med ski på beina og klår himmel på vår ferd mot Bojobæski – ei DNT-hytte øvst i Stabbursdalen. Vi gjekk frå det eg trur heiter Sombybrua ved Stilla, over ”Storfjellet” og til Stabbursdalen, og fekk ei natt i telt, samt ei natt i hytte. Fredag vart nemleg avreisa relativt sein, og vi måtte difor gå store delar av turen i mørkret. Dette resulterte i at vi rett og slett gjekk oss bort, utan aning om kvar hytta måtte ligge, og vi slo dermed teltleir i eit skogkratt etter nesten seks timars samanhengande vandring. Dagen etter var det endeleg lyst, og vi orienterte oss mot hytta. Undervegs møtte vi på ein koseleg kar som viste oss eit scooterspor vi kunne følgje heilt fram, for med opptil ein meter laussnø hjelpt det jo godt med eit hardpakka spor. Han kunne også, til vår store overrasking, berette at det hadde vore 25 minusgrader ute denne natta. Vi hadde nemleg berre med oss soveposar for om lag 0 grader, og likevel hadde vi sove relativt godt! Det er utruleg kor mykje ei varmeflaske, litt ekstra klede og ei dunjakke over posen kan hjelpe på varmen! Etter dette fann vi raskt hytta, og fekk ei fin natt her før heimreisa dagen etter.

No er eg midlertidig i Langfjordbotn, der eg har prosjektveke hjå familien Karlstrøm/Skjøthaug på Parken Gard Husky! Her får eg lære korleis ein kennel med kring 45 topptrente Alaskaen Huskies er å halde i drift, og alt i frå trening med sledekøyring, til fòring og reperasjon/vedlikehald av utstyr er ting eg no har fått eit godt innblikk i og lært mykje om. Livet her er eit fantastisk liv å leve, og sjølv om eg lengtar til venene på Øytun er det veldig godt å kunne vere her der stress og mas er to ikkjeeksisterande uttrykk. Gjestfrie som dei er, får eg bu under same tak som resten av familien, og eg føler meg mest som heime! Søndag kveld kom eg hit, og eg skal vere her til komande søndag, så mange gode ord til Arne og Marianne som tok i mot ein framand øytunelev for ei så lang periode!! Elles må det nemnast at Arne er blant førehandsfavorittane til Finnmarksløpet som startar neste laurdag, og Marianne vann Femundløpet både i fjor og i år, noko som òg betyr at ho er regjerande verdsmeister i faget, så det ingen kven som helst eg vert husa av!
Sjå her får å lese meir om denne fantastiske plassen: http://www.parkengaard-husky.no/

Til sist vil eg feire litt for at det på dagen i dag er 140 år sidan verdas første nasjonalpark vart etablert! Yellowstone Nasjonalpark vart til 1. mars 1872, og la dermed grunnlaget for alle andre som fylgde etter. Hurra  

This slideshow requires JavaScript.

Hei på ny!

Tida går og no er eg over halvvegs frå idèen om å gå Noreg på langs så dagens lys, og til turen skal starte. Tysdag 14. februar var det akkurat tre månader sidan eg og Ådne kom på denne tanken, og samstundes akkurat tre månader til turstart på Nordkapp. Det kriblar litt i magen å tenke på at dagen nærmar seg, men det er framleis ein lang veg å gå til eg er pakka og klar for 12 veker på tur! Mykje står att å planlegge, og mange turar på Øytun skal gjennomførast før den tid. Heldigvis

Sidan førre innlegg har eg hatt mange døger på tur, og med det liten tid til planlegging. Onsdag 8. februar reiste eg heim til Sunnmøre for første gong sidan tidleg i juli førre sommar, og vart der til søndag 12. Det var veldig kjekt å vere på heimlege kantar og treffe familie og vener! Veka som no har gått har vore ei aktiv og god veke med mykje tid ute, god mosjon og mange fine minner. Eg har fått køyrt sesongens første telemarksvingar i fin laussnø (fire dagar på rad!), sett rypekull frå hundesleden og laga turmat som skal nytast seinare i vinter. Til veka som no kjem skal vi i Arktisklassa fire dagar på fangsttur, der vi skal lære å drive snarefangst og elles kose oss mykje med store mengder sjokolade og kaffi. Vonaleg er det også nordlys å skode der inne på vidda, og forholda ligg dermed godt til rette for ein fantastisk fin tur!

Eg har elles to nye sponsorar å melde om! Aclima har sagt ja til å levere ullundertøy for turen til meg, og eg er veldig takksam! Godt undertøy ei stor nødvendigheit på ein slik tur, og samstundes veldig utsett for slitasje, så eg er glad for at eg har fått ein så stor og seriøs leverandør som Aclima med som sponsor på dette området. I tillegg har Alfa Sko tilbudt meg å vere med i Alfa Expedition Team, og dette takka eg sjølvsagt ja til! Alfa vil dermed levere meg fottøy for turen, og vil med det kanskje vere min viktigaste samarbeidspartnar for turen – kva er vel viktigare enn gode sko?
Ein stor takk rettast til Aclima og Alfa som har vist stor interesse for meg og mitt prosjekt!

Om du framleis har litt tid til overs etter å ha lese heile dette innlegget, vil eg anbefale deg ein tur innom youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=aNN1VKeS61g&noredirect=1

Erlend

This slideshow requires JavaScript.

I dag har eg ei trist nyheit å kome med, for Ådne har bestemt seg for å likevel ikkje vere med på turen. Dette av fleire årsaker, men hovudsakleg er det motivasjonen som har svikta, og då er det lite ein kan gjere. Han har vurdert dette nøye den siste tida, og vi venta med å kome ut med dette til han var heilt sikker på å trekkje seg, men no er altså avgjerdsla teke og etter først å ha gitt beskjed til dei heime publiserar vi no dette her.

Prosjektet vert likevel ikkje lagt på grunne av dette, for eg har bestemt meg for å forsøke å gå turen for eiga hand – aleine. Det å ha jobba så intensivt med dette prosjektet i ei lengre periode har gitt meg meir og meir inspirasjon, og eg er framleis topp motivert for å gå turen. Det er sjølvsagt ein lei situasjon at Ådne ikkje vert med, men eg vonar han vil fylgje meg under ei etappe eller så, slik at også han kan få ta del i dette som vi starta saman. Eg har enno ikkje finrekna på etappane, men slik det ser ut no vil eg fylgje den opphavlege turruta. Eg må likevel vere enno meir forsiktig, særskilt på vinteretappa, for det er langt meir farefullt å gå aleine enn i par, og eg vil nok også av denne grunn måtte medrekne å bruke noko lenger tid på turen, truleg ei veke eller så.

Då er de oppdaterte, og godt er det. Elles er turlivet her på Øytun i aller største grad oppegåande, og denne veka kan eg skilte med ein 3-dagars tur på snaufjellet med arktisklassa, samt ein 3-dagars tur til skibyen Levi (Finland) saman med heile skulen. Ei veldig innhaldsrik veke, der eg for første gong i livet har overnatta i telt på vinterfjellet – og det i 25 minusgrader! Vi hadde gode dagar der eg lærte veldig mykje, fekk mange erfaringar og hadde fantastiske opplevingar på rekkje og rad. Nordlyshimmelen måndag kveld var majestetisk, skitur i 35 effektive minusgrader og solskin likeså, og synet av vinterkvite ryper gjer livet verkeleg verdt å leve! I Levi fekk eg årets første telemarkssvingar og elles var det ei stor oppleving å kunne skode både rådyr og jerv frå bussvindauget. Nordområda har mykje å by på, og bileta under vonar eg vil tale for seg!

På gjenhøyr!

Erlend

This slideshow requires JavaScript.

I overkant av to veker har gått sidan førre innlegg, og på desse vekene har det vorte framgong på fleire frontar. Viktigast er nok at vi har offentleggjort vår første sponsor; Ålesund-Sunnmøre Turistforening! ÅST har sponsa oss med kvar vår Bergans Microlight jakke, og jakkene vart i dag henta på postkontoret! I pakken fann vi og kvar vår ullhals frå Devold, tusen takk! Elles er det framleis sponsorarbeidet som er i fokus, då vi ynskjer å få sponsorane på plass i god tid. Sponsorjakta er nok, saman med ruteplanlegginga, den mest tidkrevjande oppgåva vi har i førebuingsdelen, så det er greiast for oss å få denne unnagjort først! Smart, ikkje sant?

Ruta er òg under stadig utvikling. Mellom anna har vorte tipsa av Trygve Nygård om at uansett kor godt vi planlegg ruta må nok denne justerast undervegs avhengig av dagsform, vèr og terreng. Dermed vèl vi å planlegge ruta frå Jotunheimen til Lysefjorden ganske grovt. I desse fjellområda er det mykje å sjå, og mange fine stadar å gå, noko som gjer at vi vil nytte kveldane her til å ferdigstille ruta for neste dag.  Ruta i frå Nordkapp til Saltfjellet vil vi likevel planlegge ganske nøye, då det her er mange andre faktorar å ta hensyn til, mellom anna mykje villmark, varierande terreng og særskilt i forhold til vårløysinga som vi nok vil hamne midt oppe i! Her må vi ha ein god plan B, for om snøsmeltinga kjem på feil stad til feil tid, må vi kome oss vekk frå villmarka, og halde fram reisa på annan måte.

Utstyrslista har òg vore gjennom enno ei forbetring, og vi trur den byrjar å nærme seg komplett. Vi har kontroll på innkjøp av naudsynt utstyr, då vi har fått mange gode sponsortilbod som i desse dagar er i ferd med å bli til avtalar. Ein veldig travel, men kjekk og motiverande prosess! Det vert spanande å få lagt alt utstyret fram, for å sjå kor mykje det eigentleg er og om vi får plass til alt..

Her på Øytun er elles dagane innhaldsrike og gode. Det er sjeldan ein dag utan fysisk aktivitet, og i helga hadde eg ein 3-dagars tur i Mathisdalen, medan Ådne var to dagar ved Silis. Vinterfjellet her i Altaområdet vert ofte vitja av øytunelevane om dagen, og denne veka var det skuletur til Raipas der vi såg sola for første gong i år. Tysdag var Arktis-klassa på Sarves og skulle isfiske, men vèl framme på snaufjellet, etter to timars gange, vart vi fortalt av læraren at bussen ikkje henta oss før kl 14 dagen etter. Vi måtte dermed grave snøhòler der oppe, og overnatte ei natt berre med hjelp av det vi hadde i dagstursekken! Nyttig og lærerikt vart det, men med 25 effektive kuldegrader og berre ein enkel nistepakke samt noko sjokolade vart turen også ei prøving for mange av oss..

Slik går dagane, og turlivet held fram neste veke med ein tre dagars-tur på snaufjellet. Skia skal få gjere nytte for seg i tida som kjem, og vi gler oss til å verte tryggare på vintertur, samt å oppleve vidda snødekt og stille. Vinterfjellet er tidvis krevjande og ubehageleg, men det kan også by på fantastiske opplevingar og gi evigvarande minner!

Vi gler oss!

Erlend

This slideshow requires JavaScript.

Vi er no i eit nytt år, 2012, og godt er det! Sjølve har vi hatt ei veldig fin jul, og storkosa oss på heimlege trakter med familie og vener, men det er likevel godt å no vere tilbake på Øytun. Her er det vinterleg kvitt og kaldt,  og førebels kulderekord er om lag -25 grader som vi fekk under klasseskituren første(!) skuledag, 5. januar. Elles går det mykje i koselege stundar med gode vener her oppe, nye bekjentskap med Torunn som er ny elev i klassa, ballspel og snørekøyring med lærar-Lars sine spreke huskyhundar. Kjekt er det og god trim får vi med på kjøpet, noko som kjem godt med fram mot turstart om litt over 4 månader. Vi er i aktivitet omtrent kvar dag no for å få trening, og i februar planlegg vi ein langtur i ei prosjektveke vi har til disposisjon. Meir info om dette kjem seinare..

Elles kan vi skrive litt om kva som har vorte gjort den siste tida. Sponsorjakta er kontinuerlig i gang, og enno fleire søknader har vorte sendt ut i løpet av julefria. Nokre svar har vi fått, og på utstyrsfronten ser det no bra ut. Vi har vald å enno ikkje godta eller avslå dei tilboda vi har fått, men om ikkje lenge er nok dei første avtalane i boks. Elles jobbar vi no for å få sponsa proviant under turen, då dette vil vere ein stor utgiftspost, og utanom det er det GPS og kart som nok har høgaste prioritet om dagen. Har du tips til nokon vi kan søkje, eller liknande, så er det berre å ta kontakt – då vert vi glade!!

Utstyrslista har vore gjennom ei utbetring, og er no ein del meir utarbeida enn den som vi førebels har lagt ut. Det vert mykje bagasje, men vi har eit mål om å kunne pakke i sekkar på 60L, og halde ei vektgrense på om lag 15kg kvar, så det vert spanande å sjå om dette går eller om vi går på ein real sprekk. Viktig er det i alle høve å få med alt naudsynt, men då vi satsar på om lag 8 depot undervegs kan vi likevel pakke litt rasjonelt og skifte ut klede og utstyr undervegs, samt få jamleg påfyll med proviant. Det er ein stor fordel!

Mediedekninga har vi ikkje jobba så mykje med, men lokalavisene frå heimstadane våre har vore positive på våre førespurnader om artiklar i desse. Elles er det diverse magasin vi vonar å få omtale i, men dette er enno på tankestadiet.. Sei gjerne i frå her også om du har gode tips!

Under ser de bilete frå dei siste dagars sysler. Laurdag som var hadde skulen ein felles ”Sikkerheit i vinterfjellet”-dag, der det vart fokusert på å frakte skada personar heim i improvisert pulk. Morosamt og lærerikt! I dag har Erlend gjennom valfaget ”Hund og Ekspedisjon” høyrt foredrag av Ingebjørg Tollefsen, eit av fire medlem i Baffin Babes som gjekk ein 80-dagars ekspedisjon på Baffin Island i 2009. Her var det mykje god informasjon å hente, og etter foredraget var det ut på tur for å prøve å dra ein ekspedisjonspulk – morosamt! Sjå gjerne linkane under – dei inspirerar i alle høve oss:
http://www.facebook.com/baffinbabes
http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=endscreen&v=WLAMmN51xA0

Så, der er stoda no. Vi kjem framover, men har framleis mykje att og godt er det – vi grur oss til dagen det heile er over.. Snart kjem meir info, men til den tid får de kome dykk ut på tur og vente i spaning!

Erlend

This slideshow requires JavaScript.

Hei alle saman!

I går, torsdag 15. desember, tok vi på Øytun avskjed med kvarandre og drog kvar til vårt for å feire julehøgtida på heimlege trakter. Fram til 4. januar har vi dermed juleferie, og vi to karane skal nytte juleferien godt til å kome vidare med planlegging av turen vår. Sponsorjakta skal få litt julefri, men ruteplanlegging og utstyrsliste vil vi nok utbetre noko. Elles er spenninga fram mot turstart absolutt eksisterande, og med hyppig turliv på nyåret, trur vi tida fram mot mai den fjortande vil gå veldig fort!

Med det ynskjer vi alle ei velsigna julehøgtid, og vonar på eit veldig godt nytt år. God jul!

This slideshow requires JavaScript.

Hei! HEi! HEI!!

Velkomen som lesar av nettstaden/bloggen til oss to, Erlend Oksavik og Ådne Johan Listog! Om 25 veker, eller om lag eit halvt år, står vi klare på Nordkapp til 10 veker på tur. Vi skal gå til Lindesnes, vèl 250 mil lenger sør,  og det på 69 dagar. 250mil. 69 dagar. 3,6mil per dag. JIPPI

Her vil vi oppdatere deg med korleis planlegginga av turen utviklar seg, kva som er siste nytt, korleis progresjonen går og kva tankar vi gjer oss om turen etterkvart som mandag, 14. mai nærmar seg! Vi vil òg legge ut referat og bilete frå dei turane vi gjennomfører i forkant av Noreg på langs, og andre sysler som vi to føretek oss. No førstkomande onsdag skal heile Øytun Folkehøgskule til Russland på skuletur, ein tur som nok vert full av inntrykk og sterke minner for oss “vestlege”. Vi gler oss til turen, og er ikkje tilbake før 1. desember, så kanskje vil ikkje neste innlegg kome før i advent. Time will show!

Av andre ting vi skal i gjennom før skuleslutt kan vi nemne snarefangst, tur med hundespann, toppturar, vandreturar med ski, isfiske, vårtur til Loppa og ikkje minst ekspedisjon på Svalbard! Mykje å glede seg til med andre ord!

So long, and stay tuned!

Erlend